EU-etikettering van de herkomst van honing in 2026

B2B-HANDLEIDING VOOR DE DETAILHANDEL

EU-herkomstetikettering van honing in 2026: wat B2B-inkopers moeten controleren

Dit artikel biedt een algemeen overzicht van de B2B-naleving en vormt geen juridisch advies. Kopers dienen de nationale uitvoeringsregels, taalvereisten en handhavingsrichtlijnen te controleren voor elke EU-markt waarop het product zal worden verkocht.

De herkomst van honing is in 2026 verschoven van een algemene vermelding op het etiket naar een meer gedetailleerde kwestie binnen de toeleveringsketen. Voor een B2B-inkoper beperkt de verandering zich niet tot het vervangen van één regel in het ontwerp. De herkomstvermelding moet nu aangeven waar de honing is geoogst, de samenstelling van eventuele mengsels uit meerdere landen en de beschikbare documentatie voor de betreffende partij.

De meest zinvolle beoordeling begint daarom al vóór de goedkeuring van het ontwerp. Kopers moeten honing van één herkomst onderscheiden van een mengsel, nagaan hoe de percentages zijn vastgesteld, de exploitant identificeren die verantwoordelijk is voor de voedselinformatie en controleren of een land van bestemming gebruikmaakt van de optionele vereenvoudigde aanpak voor complexe mengsels. Een etiket dat er op het eerste gezicht aan de voorschriften voldoet, is niet voldoende als de onderliggende aankoop- en menggegevens dit niet kunnen staven.

Begin met de regels die vanaf 14 juni 2026 van kracht zijn

De herziene EU-honingrichtlijn verplichtte de lidstaten om de nieuwe regels vanaf 14 juni 2026 toe te passen. Voor honing die in meer dan één land is geoogst, bieden algemene formuleringen zoals ‘mengsel van EU-honing’, ‘mengsel van niet-EU-honing’ of ‘mengsel van EU- en niet-EU-honing’ niet langer de informatie op landenniveau die door het gewijzigde kader wordt vereist.

Het overzicht van de Europese Commissie van de EU-regels inzake honingkwaliteit en etikettering vat de belangrijkste wijziging samen: de landen van herkomst in een mengsel moeten in aflopende volgorde worden vermeld, samen met het procentuele aandeel van elke herkomst. De regel is gericht op het etiket voor de consument, maar zorgt voor extra werk stroomopwaarts voor importeurs, verpakkers, merkeigenaren en inkopers, omdat de informatie beschikbaar moet zijn voordat de definitieve verpakking kan worden goedgekeurd.

Er is een overgangsmaatregel, maar deze is beperkter dan een algemene overgangsperiode. Producten die vóór 14 juni 2026 in overeenstemming met de vorige regels op de markt zijn gebracht of geëtiketteerd, mogen verder worden verkocht totdat de voorraden zijn uitgeput. Kopers die zich op die bepaling beroepen, moeten de betreffende voorraad kunnen identificeren en bewijs kunnen bewaren van het moment waarop deze is geëtiketteerd of op de markt is gebracht. Bij nieuwe productie mag geen gebruik meer worden gemaakt van oud drukwerk, louter omdat eerdere voorraad nog in omloop is.

Maak onderscheid tussen honing van één herkomst en een mengsel

De beoordeling van het etiket hangt in de eerste plaats af van de feitelijke samenstelling van het product. Bij honing die in één land is geoogst, moet dat land van herkomst worden vermeld. Bij een mengsel dat in meerdere landen is geoogst, is een meer gedetailleerde vermelding in het belangrijkste gezichtsveld vereist, waarbij de landen worden gerangschikt op basis van hun aandeel in gewicht en de bijbehorende percentages worden weergegeven.

ProductsituatieWat de koper moet controleren
Honing geoogst in één landHet aangegeven land is het land waar de honing is geoogst; een lijst met mengpercentages is niet nodig.
Mengsel uit twee tot vier landenAlle oogstlanden worden in aflopende volgorde op gewicht vermeld, met het percentage van elke herkomst.
Mengsel uit meer dan vier landenStandaard geldt een volledige opgave van landen en percentages; controleer of de lidstaat van bestemming de optie van de vier grootste aandelen toestaat.
Verpakking met een inhoud van minder dan 30 gControleer of er tweeletterige ISO-landcodes worden gebruikt in plaats van volledige landnamen en of de verpakking duidelijk en leesbaar blijft.

Voor elk afzonderlijk aandeel in een mengsel is een tolerantie van 5% toegestaan, berekend op basis van de traceerbaarheidsdocumentatie van de exploitant. Dit mag niet worden beschouwd als toestemming om de samenstelling zonder bewijs bij benadering vast te stellen. De aangegeven samenstelling moet nog steeds worden onderbouwd met gedocumenteerde gegevens die aan de afgewerkte partij kunnen worden gekoppeld.

De mogelijkheid voor complexe mengsels is ook nationaal bepaald en geldt niet automatisch in de hele EU. Een lidstaat kan toestaan dat percentages alleen worden vermeld voor de vier grootste aandeelhouders wanneer die vier samen meer dan 50% van het mengsel vertegenwoordigen; de overige landen moeten nog steeds in aflopende volgorde worden vermeld. Er mag daarom niet worden aangenomen dat een etiket dat voor één markt is ontworpen, in elke andere lidstaat ongewijzigd functioneert.

Stel de herkomstverklaring op aan de hand van bewijsmateriaal op partijniveau

In dit verband betekent ‘oorsprong’ het land waarin de honing is geoogst. Dit is niet automatisch het land waarin de honing is verpakt, opgeslagen, gefactureerd of verzonden. Een pot die in de EU is gevuld met geïmporteerde honing krijgt niet automatisch de EU-oorsprong ‘geoogst in de EU’ alleen omdat de verpakking daar heeft plaatsgevonden.

Alvorens de vermelding goed te keuren, moet de koper de afgewerkte partij kunnen koppelen aan de verklaringen van de leverancier, de codes van de binnenkomende partijen en het toepasselijke receptuur- of mengdocument. Voor een mengsel moet het werkdossier het aandeel in gewicht van elke herkomst en de voor het etiket gebruikte berekening weergeven. Het bewijsmateriaal moet beschikbaar blijven nadat het product in de detailhandel is terechtgekomen, en mag niet alleen bestaan uit een e-mail die tijdens de eerste bestelling is uitgewisseld.

Wijzigingsbeheer is even belangrijk. Een nieuwe leverancier, een ander herkomstland of een aangepaste mengverhouding kan van invloed zijn op de vereiste declaratie, zelfs wanneer de productnaam, de potgrootte en de barcode hetzelfde blijven. Inkoop- en kwaliteitsteams moeten vaststellen welke wijzigingen aanleiding geven tot een nieuwe etiketteringsbeoordeling en moeten voorkomen dat een eerder ontwerpbestand automatisch wordt hergebruikt.

Voor Manuka-honing geven het oogstland en de botanische beschrijving antwoord op verschillende vragen. In ons achtergrondartikel wordt uitgelegd waarom Manuka-honing wordt geassocieerd met Nieuw-Zeeland. In een B2B-dossier moet een herkomstverklaring voor Nieuw-Zeeland nog steeds worden onderbouwd met de relevante partijgegevens; deze verklaring op zich is geen bewijs voor de MGO-waarde, de botanische authenticiteit of enige andere productclaim.

Bevestig de verantwoordelijke exploitant en de doelmarkt

Krachtens Verordening (EU) nr. 1169/2011 is de exploitant van een levensmiddelenbedrijf die verantwoordelijk is voor de voedselinformatie in het algemeen de exploitant onder wiens naam of handelsnaam het levensmiddel in de handel wordt gebracht, of de importeur in de EU wanneer die exploitant niet in de Unie is gevestigd. Een leveringsovereenkomst kan controle-taken toewijzen, maar neemt niet de noodzaak weg om de wettelijk verantwoordelijke exploitant op het eindproduct te identificeren.

Dit onderscheid is van belang voor private-labelprojecten. De leverancier kan herkomstdocumenten, specificaties en ontwerpgegevens aanleveren, terwijl de merkeigenaar of importeur verantwoordelijk blijft voor de informatie op basis waarvan het product op de markt wordt gebracht. De partijen moeten afspreken wie de mengberekening aanlevert, wie de nationale implementatie controleert, wie de vertalingen goedkeurt en wie het definitieve artwork vrijgeeft. Een onduidelijk goedkeuringsproces vormt een groter risico dan een ontbrekend documentverzoek aan het einde.

De beoordeling moet verder gaan dan alleen de lijst met landen. Controleer het belangrijkste gezichtsveld, de leesbaarheid, de taal, de verpakkingsgrootte, de gegevens van de verantwoordelijke exploitant en de interactie met de rest van het etiket. Controleer ook of productpagina’s, marktplaatsgegevens en handelscatalogi geen oudere, generieke herkomstvermelding behouden nadat de fysieke verpakking is gewijzigd.

Wanneer een product in meerdere lidstaten wordt verkocht, moet een marktmatrix worden opgesteld in plaats van ervan uit te gaan dat één goedkeuring overal geldt. De matrix moet de nationale wetgeving, de bevoegde interne of externe beoordelaar, de gekozen aanpak voor mengsels met meer dan vier herkomstlanden en eventuele lokale presentatie- of taalvereisten vermelden.

Voltooi de kopersbeoordeling vóór goedkeuring van het ontwerp

Een eindcontrole is het meest effectief wanneer deze is gekoppeld aan een specifiek product, recept, partijstructuur en doelmarkt. De volgende punten kunnen worden opgenomen in het productgoedkeuringsdossier van de koper:

  • Geef elk land aan waarin de in het product gebruikte honing is geoogst.
  • Controleer of het product van één herkomst is of een mengsel uit meerdere landen.
  • Bewaar voor een mengsel de gewichtsverhoudingen en de documentatie ter onderbouwing van de opgegeven percentages.
  • Controleer de aflopende volgorde, het belangrijkste gezichtsveld en de behandeling van kleine verpakkingen op het ontwerp.
  • Controleer of elk land van bestemming de optionele benadering op basis van de vier grootste aandelen toestaat.
  • Geef aan welke exploitant verantwoordelijk is voor de voedselinformatie en leg de goedkeuring van het ontwerp vast.
  • Maak een onderscheid tussen overgangsvoorraad van vóór 14 juni 2026 en producten waarvoor de nieuwe vermelding vereist is.
  • Heropen de beoordeling wanneer de leverancier, de herkomstmix, de samenstelling, de verpakking of de doelmarkt verandert.

Kopers die hun herkomstdocumentatie, verpakkingsformaten en marktintroductievereisten op elkaar moeten afstemmen, kunnen het aanbod van Manuka-honing voor EU-kopers bekijken dat via Suplebiotec beschikbaar is. Het commerciële overleg moet beginnen met het beoogde productmodel en de doelmarkt, terwijl het definitieve etiket onderworpen blijft aan een product- en marktspecifieke beoordeling.

De oorsprongsregels van 2026 maken het etiket transparanter, maar brengen ook de documentatieverplichtingen duidelijker in beeld. De meest grondige B2B-beoordeling brengt de oogstlanden, de mengberekening, de afgewerkte partij, de verantwoordelijke exploitant en het definitieve ontwerp met elkaar in verband voordat het product op de markt komt.